nieuwste artikelen


nieuwste reacties

Zand rijden naar Westergouwe?

19-01-11 |


Vanavond was het debat over het gunnen van de zandophoging voor Westergouwe. Hieronder de bijdrage van de fractie door Michel Klijmij.

Voorzitter,

Het gebeurt niet zo vaak dat je een debat mag voeren over een onderwerp dat al bijna langer loopt dan je zelf bestaat. Voor Westergouwe, met een geschiedenis van zo'n 30 jaar, geldt dat vanavond. Ook voor GroenLinks is het een onderwerp met een geschiedenis. Sterker nog, in 2002 was de kritische blik van GroenLinks genoeg om niet mee te mogen doen aan het college. De kritische blik is niet veranderd, ons standpunt ook niet. Gelukkig heeft de wereld zich wat meer naar ons geschikt. Een voorwaarde toen was het bouwen in de bestaande stad, en niet alleen het volbouwen van weilanden als de makkelijke optie te zien. Op dit moment zien we dat er volop is gebouwd in de bestaande stad, en bovendien dat Westergouwe weliswaar als noodzakelijke, maar niet per se als makkelijke optie wordt gezien.

We staan nu voor een vrij simpele beslissing: willen we een berg zand op een weiland gooien? De gevolgen hiervan zijn groot: hoewel de echte onomkeerbare besluiten al heel lang geleden zijn genomen staan we ook nu weer voor een keuze met verstrekkende gevolgen voor de toekomst.

Als fractie hebben wij gekeken naar drie zaken. De financiële risico's, de kwaliteit van de wijk, en de timing.

Westergouwe is een grote wijk, en daarmee komt automatisch een groter risico. Bij het openen van de Grondexploitatie en het vaststellen van het bestemmingsplan in 2008 heeft onze gehele fractie kritisch gekeken naar de cijfers en de plannen, en uitgebreid met het projectbureau gesproken. Ook nu hebben we de cijfers weer goed doorgenomen. Onze conclusie was en is dat er natuurlijk risico's zijn aan het bouwen van Westergouwe, maar dat die beheersbaar zijn. Stoppen is daarentegen te duur.

Dan de kwaliteit. Daar zitten een aantal aspecten aan. Het watersysteem van de wijk, gezien de klimaatverandering enorm belangrijk in een laaggelegen polder, is een voorbeeld voor de rest van Nederland. Onze fractie staat verder pal voor Westergouwe als duurzame wijk. Dat is geen kers op de taart, dat is de taart. We bouwen een wijk voor 100 jaar, niet één die na de laatste paal alweer achterloopt. Op die duurzaamheid wordt nu niet bezuinigd en dat blijft zo wat ons betreft. Ook de beeldkwaliteit is belangrijk. Niets ten nadele van Goverwelle, maar iedere Gouwenaar zegt met ons: dat nooit meer. Niet beknibbelen op ruimte, denk na over mobiliteit en parkeren tegenover groen en ruimte. Het optimalisatievoorstel om op parkeervoorzieningen en de Groen-Blauwe zone te beknibbelen is wat dat betreft een minder positief signaal. Dat kan slecht zijn voor de verkoopbaarheid. Als we van Westergouwe een doorsnee wijk maken dan vergroot dat de financiële risico's alleen maar, in plaats van ze te verkleinen. Die kwaliteit kunnen we alleen bieden als we ook zelf via onze grondpositie betrokken blijven als gemeente. Niet de korte-termijnwinst van projectontwikkelaars maar de lange-termijnvisie op kwaliteit van de gemeente biedt de meeste kansen.

Dan de timing. Kunnen we niet nog even wachten? Het is ten slotte crisis. Welnu, een kenmerk van bouwprojecten die nu in de problemen zitten is juist dat ze in economisch prachtige tijden zijn begonnen. GroenLinks zegt niet voor niets “zin in de toekomst”, wij kijken vooruit en weten dat economisch barre tijden worden afgewisseld met goede tijden. Dan moeten we wel klaar zijn voor die goede tijden. Met de huidige zandprijzen en lage bouwkosten kon dit wel eens een prima moment zijn om te beginnen. Tegen de tijd dat de huizen verkocht moeten worden zijn de kopers er ook weer. Want uit alle cijfers blijkt dat er nog steeds behoefte is aan woningen, en de woningen die in Westergouwe komen voegen dus iets toe. Ook de fusie met Waddinxveen maakt het bouwen van huizen niet ineens overbodig.

Voorzitter, ik kom tot de conclusie van mijn fractie.

Als het gaat om de beheersbaarheid van de risico's, de noodzaak van woningbouw en de geschiktheid van het moment, dan kan mijn fractie instemmen met het besluit. Als het gaat om de kwaliteit van de wijk willen wij graag weten of de wethouder onze ambities deelt.

Ik wil nog kort iets zeggen op het amendement van Gouda Positief. Wij zullen daar niet mee instemmen. Ten eerste omdat wij er sowieso van uitgaan dat de risicobeheersing een continu proces is. Ten tweede omdat zelfs het onderzoeken van cofinanciering of afstoten van gronden volgens ons een onnodig slecht beeld geeft van de wijk. Ten derde wordt er weer om externen gevraagd terwijl we daar nou juist op willen bezuinigen. En ten vierde vinden wij de suggestie die in hun memorie van toelichting wordt gewekt dat de ambtenaren van de gemeente niet onafhankelijk in het belang van de stad kunnen denken bij het beoordelen van alle opties voor Westergouwe tendentieus, ongefundeerd en nodeloos kwetsend.

Wij gaan als GroenLinks liever positief de toekomst in.

Woonkeuze voor iedereen, behalve... ?

28-04-09 |


De SP blijft mij verbazen in de raad. De dogmatische manier waarop ze tegen vrijwel alle besluiten zijn, en het ontbreken van enige moeite om meerderheden voor hun voorstellen te krijgen. Consequent zijn de wel, de zin "de SP wil geacht worden tegen te hebben gestemd" behoort zo bij het standaardrepertoire van een raadsvergadering, dat je toch een soort schrikt als ze ergens voor zijn.

Dit keer ben ik getriggerd door de opstelling van de SP bij het bestemmingsplan Middenwillens. In feite is een bestemmingsplan niet veel meer dan het (juridisch) vastleggen van de functie van de grond: wonen, bedrijven, groen, etc. Wat daar dan precies komt is al eerder bedacht: zo hebben we een Ruimtelijke Structuurvisie, een Woonvisie, en nog veel meer beleidsnota's waarin we voor de hele gemeente hebben bedacht wat er nodig is. Dat wordt vertaald in de stedebouwkundige plannen bij dit soort nieuwbouwwijken.

De SP heeft tegen het bestemmingsplan gestemd, niet omdat ze tegen het bestemmingsplan zijn, maar omdat ze het niet eens zijn met al die achterliggende nota's. Helaas baseren ze dat op nogal ondoordachte ideeën, bijvoorbeeld over het mengen van wijken.

Vorig jaar hebben we een goede informatie-avond gehad over onze Woonvisie, de nota waarin voor de langere termijn is gekeken naar soorten en aantallen woningen die Gouda nodig heeft, en hoe we vraag en aanbod met elkaar in balans kunnen brengen. Mede georganiseerd door de SP, trouwens. De overeenstemming was groot tijdens die avond: vanuit de gemeente, vanuit de corporaties, vanuit de ontwikkelaren: iedereen was tevreden over de Woonvisie en de positieve effecten ervan. De centrale gedachte: meer duurdere woningen, omdat nu teveel mensen in een goedkoop huis zitten. Door die mensen te verleiden met nieuwbouw sla je 2 vliegen in 1 klap: zij hebben een betere woning, en aan de onderkant van de markt komen woningen vrij voor degenen die het nodig hebben.

De SP gelooft het allemaal niet. Letterlijk. Wat in onderzoeken wordt aangetoond wordt door de SP in twijfel getrokken: Wij geloven niet in etnische of sociaal-economische segregatie als een natuurlijk verschijnsel dat we slechts hebben te aanvaarden. Terwijl de wetenschappelijke literatuur hierover juist vrij duidelik is: mensen zoeken elkaar op op basis van levensstijl. En die levensstijl hangt deels samen met etniciteit en sociaal-economische achtergrond. Wie wil er nou, simpel gezegd, als voetbalfan tussen de hockyers leven? Of andersom natuurlijk. Je wilt buren met wie je overeenkomsten hebt, die begrijp je ten minste. Segregatie is dus een natuurlijk verschijnsel, en niet per se iets ergs.

Als GroenLinks staan we daarom iets anders in deze discussie dan de SP. Ons uiteindelijke doel is een stad waarin iedereen kan wonen, ondanks inkomen, en dat ook op een prettige, leefbare manier kan doen. Dat lukt aardig, want de meeste mensen zijn tevreden met hun directe leefomgeving.

De twee slagen om te maken zijn: voldoende woningaanbod, en het prettige wonen. Voor het woningaanbod moeten we ons wel realiseren dat nieuwbouw niet zo heel veel invloed heeft op korte termijn. We bouwen nu te weinig woningen, zo'n 200 per jaar, en willen richting de 400 per jaar. Op een totaal van ongeveer 30.000 woningen is dat niet veel: maar 1% per jaar. We moeten dus, als we wat willen bereiken, naar de hele woningvoorraad kijken. Dan valt op dat Gouda relatief goedkoop is. Zowel qua huurwoningen als qua koopwoningen - vergelijk Gouda maar eens met omliggende gemeenten op Funda. Als je dus echt keuzevrijheid wilt bieden moet je niet aan de onderkant, maar aan de bovenkant wat veranderen, om te voorkomen dat je mensen de stad uitjaagt. Als de doorstroming, zoals ook in andere gemeenten, op gang komt zorgt dat ook voor meer beschikbare goedkope woningen. Elke verhuizing brengt namelijk een hele keten van nieuwe verhuizingen op gang. De SP focust zich eenzijdig op uit de lucht gegrepen percentages sociale woningbouw bij nieuwbouw, die volledig los staan van wat er werkelijk nodig is in deze stad.

Dan, het woongenot. De SP heeft "segregatie" ontdekt als thema, en misbruikt dat bij iedere gelegenheid. Geloof speelt hier ook een grote rol. Uit onderzoek blijkt eerder het tegenovergestelde van wat de SP vindt. Het mengen van wijken helpt niet qua integratie, helpt nauwelijks qua kans op een baan (individuele kenmerken zijn belangrijker dan buurtkenmerken). De voordelen van concentraties (betere integratie, sociale samenhang, meer kansen voor kleine ondernemingen) in wijken slaat de SP maar helemaal over.

Met haar gedrag zet de SP daarmee niet alleen zichzelf, maar ook de Goudse burger buitenspel. Zij vergeten dat het doel belangrijker is dan de middelen. Door zo fors in te zetten op de bestrijding van segregatie (War on Segregation?) wil de SP het kind met het badwater weggooien. Daar kiezen wij nadrukkelijk niet voor. Iedereen moet in Gouda met plezier kunnen wonen. Als we, hoe paradoxaal het ook klinkt, duurdere huizen moeten bouwen om goedkope woningen te creëren, dan doen we dat. Als de concentratie van bevolkingsgroepen ervoor zorgt dat ze zich gelukkiger voelen dan wanneer ze zich een vreemde eend in een andere wijk voelen, dan doen we dat. Dat baseren we niet op een onderbuikgevoel dat een allochtoon pas kan slagen als die omringd wordt door autochtonen, maar op basis van onderzoek met echte mensen in echte wijken.

(En die segregatie lost zich ook vanzelf wel op. Mening VINEX-wijkbewoner schrikt zich de laatste jaren een hoedje van al die geïntegreerde allochtonen die, shock, horror, dezelfde woonwensen hebben als zij en ook in een VINEX-wijk willen wonen. Plus natuurlijk alle voorbeelden van gemengde wijken waar mensen bewust voor hebben gekozen - zonder enige overheidsinmenging.)

Woonvisie en andere raadszaken

14-01-09 |


De eerste voorbereidende raadsvergadering is alweer achter de rug. Zo zit je nog aan de champagne, zo vliegen de kilo's papier weer om je oren. Hoewel de agenda voor woensdag prettig dun was - dat is wel wat anders dan de paginalange waslijst van de laatste vergadering van 2008. Het is toch een soort tegenvaller dat de wereld níet vergaat op 1 januari, zou je haast denken.

Naast de vergadering zelf had ik nog een andere taak. Sinds september hebben we het fenomeen "de gasten van de raad". Een groep willekeurige Gouwenaren wordt uitgenodigd om de raadsvergadering bij te wonen, met uitleg eromheen door een groepje raadsleden. Hoe werkt ons vergadersysteem, hoe werkt de raad überhaupt, de technische termen, etc. En het leuke is: daar waar de tribune normaal gesproken alleen door zeer direct betrokkenen bij de agenda werd gevuld, komen er op uitnodiging toch elke keer een aantal burgers langs. Woensdag zelfs zoveel, dat de stamtafel bij de ingang veel te klein was en er een zaaltje was geregeld.

Wil Oosterom deed het welkomstrondje, Harry van den Haak slaagde er uitstekend in onze wirwar van procedures en jargon helder uit te leggen, en ik mocht de agenda toelichten. Tussendoor werden heel wat vragen beantwoord, die vooral in de categorie "nu ik er toch ben..." vielen - over van alles wat. Van beantwoording e-mail (wat GroenLinks blijkbaar wel, en de PvdA niet deed) tot aan de vraag of de burgemeester er was (nee, die is er alleen als het echt niet anders kan, dus bij veiligheid of bij de besluitvormende raad).

Daar waar de zaal vol zat, was de agenda nogal leeg. Een vragenrondje over het rekenkamerrapport over de regierol bij verzelfstandiging van voormalige gemeentelijke onderdelen (bieb, museum, cyclus), een debat-zonder-besluit over de Woonvisie, en een verordening die als hamerstuk naar de raad kon.

De Woonvisie was mijn ding, maar eigenlijk viel daar niet zoveel over te zeggen. Het werd dus een potje vrij spelen, een beetje op de bühne en vooral dingen meegeven die niet direct met de Woonvisie, maar toch in elk geval met wonen in het algemeen te maken hadden. Voor ons waren dat vooral de energielasten versus de woonlasten. Waarom zo weinig gezegd? Eigenlijk zitten we vooral te wachten tot er echt grote projecten gaan lopen. Het centrale thema van de Woonvisie is doorstroming, naast het afstemmen van de totale woonvoorraad op de behoeftes. In Gouda is die behoefte vooral het duurder wonen, onze goedkope voorraad is relatief groot. En als een hoop mensen van een goedkopere naar een duurdere woning doorstromen komen er aan de onderkant van de woningmarkt woningen vrij.

In een informatieavond vorig jaar was al van alle kanten, van makelaar tot woningcorporatie, gezegd dat het beleid goed is, en in andere gemeenten die doorstroming op gang komt. Maar ja, wij hebben nog te weinig gebouwd om het in Gouda te zien gebeuren. Dus het signaal naar het college was vooral: ga bouwen!

Het K-woord viel een paar keer, maar ik kijk daar toch wat skeptisch tegenaan. Ten eerste omdat een belangrijke partner in het woonbeleid, de woningcorporaties, juist minder last hebben van de kredietcrisis. Ten tweede omdat we tegen de tijd dat eventueel nieuw beleid is opgesteld en werkelijkheid wordt de crisis alweer voorbij zal zijn. We hebben het bij bouwprojecten immers over een doorlooptijd van jaren, terwijl te verwachten valt dat over een jaar het herstel zich weer voorzichtig zal inzetten. Zelfs bij een pessimistischere verwachting blijft ons beleid achterlopen bij de werkelijkheid.

In het debat viel alleen de SP wat uit de toon, met een verhaal dat alles anders moet. Waar dat op was gebaseerd werd niet helemaal duidelijk. De aannames van de rest van de raad zouden verkeerd zijn, maar een serieuze bron ter onderbouwing werd niet genoemd. Toen ook het stokpaardje van de segregatie van stal werd gehaald interrumpeerde ik maar. Want segregatie is niet zo zwart/wit als de SP denkt. Een Marokkaan wordt niet per sé een beter iemand als die naast een Hollander woont. Wat dat betreft is de Mantra van de Mix interessant leesvoer. Het afdwingen van "gemiddelde" wijken qua samenstelling heeft een aantal negatieve effecten op sociale samenhang en leefbaarheid, terwijl de voordelen beperkt zijn. De SP wilde niet verklappen op welk onderzoek zij hun aannames baseren - maar ik vermoed dat het weer de dogmatiek is waarmee het ze elke keer lukt om de medestand die er is te doen verdampen. Dat is jammer, want ze snijden zinnige onderwerpen aan. Met hun standpunten, onhandig opereren en onwil tot compromissen zetten ze zichzelf alleen iedere keer buitenspel.

Maar goed, dit zal in een aantal voorstellen van de SP gaan resulteren. En dan gaan we het in elk geval meemaken dat de SP ergens vóór gaat stemmen.

Bouwen rond de Binnenstad

01-11-08 |


Afgelopen woensdag kon ik vol aan de bak. Er stonden twee raadsdebatten gepland over bouwprojecten rondom de binnenstad. Als eerste de Jan Verzollezone Zuid, het gebied tussen Burg. Martensstraat, IJssellaan, dijk en Fluwelensingel. Een gebied dat nu wat rommelig is, maar straks een mooi woongebied moet worden. Compleet anders van opzet is "Vlek D", het zuidelijk spoorzonegebied. Dit stuk tussen Crabethstraat, Spoorstraat en Kleiwegplein moet een aantrekkelijk winkelgebied worden.

Jan Verzwollezone
Het project rond de Jan Verzwollezone kenmerkt zich vooral door teleurgestelde bewoners. Kregen ze in de vorige collegeperiode al een Masterplan Fluwelensingel over zich heen, ook bij de nieuwe start liep het uiteindelijk spaak. Ondanks dat omwonenden in Gouda zelden zo vroeg en zo uitgebreid advies mochten geven ging het mis, toen het noodzakelijk was om nieuwe voorwaarden aan het plan te stellen. Zo werd het noodzakelijk, na het afvallen van de lokatie Achterwillens, om een Zorghuis in het plan op te nemen. Vervolgens vroeg de Ambulancedienst (RAD) ook nog een permanente plek in het gebied, waar ze oorspronkelijk slechts tijdelijk zouden zitten. "Schieten op een bewegend doel" was de typering van buurtbewoner. Als raadslis ben je wel wat gewend aan veranderende zaken, zeker als er nog geen definitief plan ligt. Voor burgers is het onbegrijpelijk en komt de overheid onbetrouwbaar over. Hier moeten we van leren, om volgende keer niet dezelfde fouten te maken. Zeker nu met het concreet worden van het plan de mening van omwonenden nog belangrijker wordt. Het vertrouwen zal dus moeten worden herwonnen.

Het plan dat er uiteindelijk ligt, lijkt ondanks de problemen in het proces en ondanks de extra voorwaarden wel een goed plan te zijn. Het Zorghuis is aangepast, zodat het gebouw minder overheersend is in de buurt, met een parkeergarage die onder een "groene plint" met tuindak wordt weggewerkt. In de straten zullen geen auto's te zien zijn, die worden onder de huizen geparkeerd. Een grachtje en een hofjes-achtige uitstraling geven het gebied iets rustigs en intiems mee. Er is veel aandacht voor groen, water en duurzaamheid.

Dan is het jammer dat er een ambulancepost staat ingetekend. Jammer voor de huidige bewoners, jammer voor toekomstige bewoners, en jammer voor de toekomstige hulpbehoevende ouderen in het zorghuis. Gillende sirenes bij nacht en ontij doen afbreuk aan het mooie plan. Maar die sirenes dienen wel een doel: tijdig hulp verlenen op momenten dat elke minuut ertoe doet. Onze fractie is daarom voorstander van het zoeken naar alternatieve lokaties voor de ambulancepost, zodat deze op een verantwoorde manier ergens anders kan worden ondergebracht. Dat doet recht aan de bewoners en aan het plan. Onze wethouder heeft inmiddels al een lokatie-onderzoek toegezegd, en wat ons betreft neemt de Raad uiteindelijk een besluit over de definitieve lokatie van de ambulancepost.

Zuidelijke Spoorzone
Toen het eerste voorbereidingskrediet voor de Zuidelijke Spoorzone op de agenda kwam, was de eerste reactie van fractiegenoot Pierre Mehlkopf zeer positief. Dat de ontwikkeling van deze stadsentree niet in hetzelfde tempo als de rest van de Spoorzone was opgepikt was al een teleurstelling. Nu lag er de mogelijkheid om er wat van de maken, dankzij Multi Vastgoed die interesse toonde. Aan ons als Raad werd gevraagd zich uit te spreken over de intentieovereenkomst, waar uiteindelijk een plan uit moet voortvloeien.

Het is wel iedere keer weer ergerlijk, bijna tenenkrommend, hoe andere partijen (behalve de ChristenUnie) zich vooral druk maken over het autoparkeren. In de Spoorzone nota bene! Een fantastisch OV-knooppunt, waar bussen, treinen en straks de lightrail samenkomen, centraal gelegen in de stad. Bij uitstek bereikbaar met het OV en de fiets. Daarom was ook het voorstel om in plaats van de normale centrumnorm (700 parkeerplaatsen) slechts uit te gaan van 500. Nog steeds veel, ook al komt er 18.000m2 aan winkelvloeroppervlak. Wat ons betreft is juist de bereikbaarheid en parkeergelegenheid voor de fiets belangrijk. Nu al zie je in de stad en bij het station dat steeds meer mensen de fiets gebruiken. Die mensen moeten we niet ontmoedigen door tekorten aan fietsenstallingen. Gelukkig was wethouder Kastelein dat met ons eens. Ook wordt er rekening gehouden met onze zorgen over de mogelijke concurrentie met de bestaande winkels in de binnenstad: het stationsgebied is bedoeld als aanvulling op wat er in de binnenstad is, met afwisselend kleine en vooral grotere winkels. Dit zou bijvoorbeeld de vaak gehoorde wens voor winkels als Xenos, H&M en Zara mogelijk maken.

Zo komen er weer twee plekken rond de binnenstad tot ontwikkeling, met een duidelijk duurzaam karakter. Daar kunnen we als GroenLinks alleen maar blij mee zijn, en is ook te zien dat je als kleine partij ook invloed kan hebben.